runningcobbler.punt.nl
Abonneren
Abonneer je nu voor nieuwe artikelen op deze website!
Laatste reacties
Welkom bij Running Cobbler

Veluwezoomtrail 2011
Ik ben John, 47 jaar, getrouwd met Anja en vader van drie dochters: Shirley (17), Lesley (15) en Kimberley (14).
Ik ben schoenmaker en loop hard.
Ah, vandaar de naam van deze blog: Running Cobbler
 
Hier vertel ik over mijn belevenissen, voornamelijk over hardlopen, waar ik in januari 2007 mee begonnen ben.
 
Mijn netto P.R.'s:
#     5 km. - 0.20.56u. - 02-09-2012
   (Maas en Waalse Dijkenloop)
#    8 km.(C.) - 0.40.03u. - 31-12-2010
#  8,6 km.(C.) - 0.45.37u. - 31-12-2009
          (Sylvestercross Soest)
#   10 km. - 0.41.56u. - 15-04-2014
     (Zomeravondcup 1)
#   15 km. - 1.05.21u. - 17-11-2013
       (Zevenheuvelenloop)
#   10 EM. - 1.11.06u. - 4-01-2014
         (Florijn winterloop)
# 21,1 km. - 1.36.12u. - 10-03-2013
            (City-Pier-City)
#  30 km. - 2.35.32u. - 13-04-2011
           (Groetuitschoorl)
# 42.2 km. - 3.29.37u. - 03-11-2013
          (New York CityMarathon)
# 52 km. - 5.50.44.u. - 24-06-2012
            (Veluwezoomtrail)
 
Laatste artikelen
 GEBOUWENLOOP
 
Op zaterdag 23 oktober samen met Kees en Ruud op pad voor mijn 3e VUmcGebouwenloop.
Een leuke loop dwars door de gebouwen van het VU in Amsterdam, maar ook buitenlangs door de botanische tuin.
 
De start was buiten en het was guur koud, dus het was lekker om na ongeveer een kilometer naar binnen te gaan. Maar ja, daar werd het dus al snel zo warm in de onderhoudsgangen, waar ook de verwarmingsbuizen door lopen, dat het weer lekker was om naar buiten te gaan.
 
Samen met Kees vertrokken in de kielzog van Lèonie (Nederlands kampioen op de 100km!) maar na ongeveer 4 kilometer ben ik Lèonie voorbij gegaan om iets te versnellen.
Ik had het gevoel dat ik heel lekker liep en zelfs op PR-tempo liep.
De trappen gingen net als voorgaande jaren weer heel gemakkelijk: twee treden gelijk op en af.
Het eerste rondje liep ik dan ook in een tussenstijd van ongeveer 22.50 minuten.
 
Door het slingeren in het gebouw en door de garage kon ik Lèonie en Kees soms achter me zien lopen. Dat motiveerde weer extra om nog een tandje bij te zetten.
 
Uiteindelijk net achter Ruud over de finish in een tijd van 46.26 minuten. Slechts 1 minuut 8 boven mijn PR.
Lèonie en Kees kwamen vlak achter me binnen.
Van links naar rechts: John, Claudia, Lèonie, Kees en Ruud
 
 
Nog even gewacht op de prijsuitreiking want Claudia was 2e geworden bij de dames op de 10 kilometer.
Was weer een leuke en gezellige loop!
Volgend jaar weer, want Kees heeft belooft volgend jaar 2 minuten voor mij te eindigen.
 
De zondag was weer een hardloopdag, maar nu in een "hamster-rad"!
Richard Bottram is de organisator van deze actie om geld in te zamelen voor alles rondom de ziekte kanker.
Met het thema “Kanker kent geen grenzen of cultuurverschillen” is gekozen om een groot loopwiel neer te zetten op Schiphol.
 
Het is dus eigenlijk een grote uitvoering van een hamster-rad welke 365 dagen in beweging gehouden moet worden door hardlopers.
Via Ronald kwam ik er achter dat het beveiligingsbedrijf Securitas dit project ook sposorde en lopers zocht.
Met mijn loopmaatje Rob dus vroeg op pad naar Schiphol Airport want we waren ingedeeld van 9 tot 10 uur.
Samen met een andere loper hebben wij een uur in het Wheel gelopen. Een tempo van ongeveer 10 km/uur was goed vol te houden, zelfs na de gebouwenloop van zaterdag.
Vele foto's en filmopnames zijn er van ons gemaakt, volgens mij gaan we de hele wereld over.
 
Na een uur werden we weer afgelost door drie andere lopers waaronder Richard Bottrop, die elke dag minstens 4 uur voor zijn rekening neemt!
 
In het komende jaar wil ik zeker nog een keer terugkomen om nog een keer in het Wheel te lopen.
Lees meer...
2 oktober 2010: De Kustmarathon
 
Mijn 10e marathon in mijn nog korte hardloop-carriére is de Marathon van Zeeland, ook wel de Kustmarathon genoemd, geworden.
 
Van te voren al gehoord dat het de zwaarste marathon van Nederland zou zijn en.......
daar is geen woord van gelogen! Wat heb ik het zwaar gehad deze keer. Ik kan me van de voorgaande marathons niet herinneren dat ik zo vaak tegen de muur op ben geknald als deze marathon!
Eerst met Kees al vroeg met de auto naar Zoutelande, de finishplaats, vanwaar we met bussen naar de start gebracht zouden worden. Onderweg al druk #kustmarathon Twitter-verkeer. Duidelijk was dat er veel Twitteraars (Tweeps) al vroeg op pad waren naar Zeeland.
Daar aangekomen eerst een bakkie koffie en de noodzakelijke pitstop, een meeting met veel bloggers en/of tweeps. Veel mensen volg ik al een poosje (en zij mij) maar nu zien we elkaar in "real life".
Met bussen naar de sporthal in Burgh Hamstede en daar klaar maken voor de start. Nog even snel een groepsfoto en op pad.
Na de start in Burgh Haamstede ging het eigenlijk voorspoedig tot aan kilometer 20 ongeveer. Kees en ik hadden besloten aan te haken bij Ronald die Marco in zijn eerste marathon naar een tijd onder de vier uur wilde hazen. De eerste kilometers gingen door de duinen en een klein stukje strand. In een lekker tempo van tussen de 5.30 en 5.40 min/km gingen we ook over de Stormvloedkering en langs Neeltje Jans.
Maar rond de 20 kilometer gingen we opnieuw het strand op, dit keer een behoorlijk stuk door mul zand om bij de waterlijn te komen. Hier kreeg ik de eerste problemen. Lopen door mul zand is duidelijk niet mijn ding.
Met een achterstand op ons groepje bereikte ik de kustlijn en kon ik net voor het halve marathonpunt weer aanhaken.
Het halve marathonpunt werd bereikt in een tijd van 1.59.43 dus een mooie tijd voor halverwege.
Maar het losse zand en de inhaalrace had toch veel van mijn krachten gekost.
Voor we het strand op gingen had ik echt het gevoel: "Dit houd ik nog wel even vol." Maar na het 21 kilometerpunt was het ineens over en uit.
 
Ik moest opnieuw lossen en zag de rest al snel aan de horizon verdwijnen. Een stuk strand van bijna 7 kilometer lag nog voor me! Daar moest ik al snel op zoek naar het gat in die muur waar ik steeds tegenaan liep.
Na het strand eindelijk te hebben verlaten, kwam ik in de duinen. Onvoorstelbaar, hoeveel keren ik daar die muur wel geraakt heb! In wat voor bochten ik me ook probeerde te wringen, ik kon niet door die muur heen komen.
       
Op en af door de duinen, terwijl er beneden je zo'n mooie rechte asfaltweg ligt. Zwaar, zwaar en nog een zwaar.
Wel veel publiek langs de route, wat soms echt een Tour de France gevoel gaf: Mensen op de weg die langzaam uit elkaar gaan om de lopers door te laten.
 
Al snel werd het mij toen duidelijk dat het een slechte tijd zou worden en geen 4e PR op rij. Vanaf kilometer 32 begon het ook al te regenen en harder te waaien, dat maakte het nog lastiger.
Met veel plezier nam ik ook bij de verzorgingsposten wat warme bouillon en later thee in ontvangst. Heerlijk, want door de regen en de vermoeidheid was ik door en door koud aan het worden.
 
Na het hoogste punt op 40 kilometer nog een kilometertje strand en dan de dijk weer op. Beneden je kun je de finish al zien liggen maar je moet daar eerst voorbij. Langs het monument van de loper van de Zeeuwse marathon naar beneden en dan tussen het publiek door naar de finish..
Net voor de finish nog even aangemoedigd door Petra en op de foto gezet door John!
 Bedankt John! Ik sta er geweldig op!
Tja, en mijn eindtijd? Een zuinige 4.45.19u.! Mijn op één na slechtste tijd.
 
Kees haalde ook niet wat hij gedacht had en is onderweg ook "wel 10 keer doodgegaan"! Zijn finishtijd: 4.22.10u.! En ook Ronald heeft ondanks zij haaswerk Marco niet naar de 4 uur kunnen loodsen, het tweede deel is duidelijk door veel mensen onderschat. Toch feliciteer ik Marco langs deze weg met zijn eerste marathon! Een eindtijd van 4.24.09u. bij deze marathon  is echt een toptijd!
 
Daarna nog gezellig uit eten met 26 man/vrouw en toen nog naar de prijsuitreiking want Ilonka was eerste geworden bij de dames in een tijd van 3uur13! En dat in haar marathondebuut! Klasse!
 
Tja en wat volgend jaar? Onderweg heb ik diverse malen gedacht: "Dit eens, maar nooit weer!" Maar nu alles achter de rug is, weet ik dat zonet nog niet. Misschien kom ik nog wel eens terug, maar dan moet ik eerste meer zand- en heuvel-trainingen gaan doen. 
 
 
Lees meer...
De derde wedstrijd op rij waarbij ik een PR hoopte te lopen, de 60e Utrechtse Singelloop is vandaag volbracht.
 
Na 2 geslaagde pogingen tijdens de Dijkenloop (5km) en de Damloop (10EM) was het nu de beurt aan de 10 kilometer in mijn eigen stadsie!
Bij de Brookstand hadden we afgesproken om een tweet-up te houden en dat is gelukt.
Kees, Gert, Jan van den Hoven (@Salvatius), Caroline (@Carolinetoet), John en Ans en @Cocos030(Realtime naam vergeten.) waren van de partij. Leuk om sommigen voor het eerst te ontmoeten buiten Twitter.
 
Gelukkig ontdekte ik tijdig dat mijn startnummer nog thuis lag en kon ik mijn warmlopen vullen met heen en weer naar huis lopen. Gelukkig hier en niet ergens anders.
 
Na het startsignaal voor het eerst gestart vanuit het wedstrijdvak. Kees en ik dachten de ruimte te hebben maar dit viel tegen: toch weer drukte door de gelijke start van de Bedrijvenlopers en natuurlijk het team van de burgemeester van Utrecht. Eén groot blok van witte shirts met achterin mijn buurman, Co de fietsenmaker.
Hem riep ik toe dat hij door moest lopen en de hele witte groep keek opzij! De man naast de burgemeester riep ineens: "He, das de schoenmaker!" Tja, zo gaat dat...
 
De eerste kilometers gingen toch weer heel snel en na 3 kilometer heb ik Kees laten gaan. Hij ging voor een tijd onder de 44 minuten en ik wilde gewoon mijn PR van 45.22 verbeteren. (Dacht ik toen nog.)
Na 6 kilometer kreeg ik het even moeilijk, maar ik zou al blij zijn om een seconde onder mijn tijd te lopen.
Ik was blij toen ik de Maliebaan opdraaide en de finish zag. Toen besefte ik dat sub45 niet meer mogelijk was maar mijn PR wel. Dus nog even aangetrokken en over de finish in 45.18!
Dus 4 seconde van mijn PR af. Later bleek dus dat ik mijn PR niet goed in mijn hoofd had, ik had een PR staan van 45.42, dus een verschil van 24 seconde!
   
                Kapot over de finish!                                         Dochter  Kimberley bij de Kidsrun
 
Kees had zijn doel ook gehaald, onder de 44 minuten gelopen! Gefeliciteerd man!
 
Na de finish nog een korte Tweet-up en naar de huldigingen kijken.
 
Een nieuw wereldrecord op de 10 kilometer!
Tijdens deze Singelloop is het wereldrecord op de 10 kilometer verpulverd door Leonard Komon in een tijd van 26 minuut 44! Eenverbetering van het oude record met 17 seconde!
 
Een historisch moment en de kans om met een wereldkampioen op de foto te gaan!
 
Lees meer...
 
De tweede wedstrijd op rij in de maand september: de Dam tot Damloop.
Vorig jaar de Damloop voor het eerst gelopen en toen gelijk 2 keer. De Damloop by Night met Kees en de gewone Damloop met Rob.
 
Dit jaar was ik eigenlijk niet van plan te lopen, maar ik kon een startbewijs krijgen in het AH startvak via Susanne, de vrouw van Rob. Tja, dat wilde ik niet laten lopen, zeker omdat de tijden vorig jaar teleurstellend waren.
 
Samen met Rob naar Amsterdam om te proberen weer een PR te lopen. Aangezien Rob terugkomt van een blessure wist hij niet wat het ging worden.
Direct na de start, omringd door witte AHshirts, linksaf de tunnel in. Het werd al snel duidelijk dat ik te snel ging voor Rob, al voor de eerste kilometer halverwege de tunnel, moest ik inhouden.
Uit de tunnel aan Rob gevraagd hoe het ging en hij gaf aan dat het te snel ging.
Omdat ik bang was dat hij zich door mij opgejaagd zou voelen en ik me steeds in moest houden, besloot ik voor het 2 kilometerpunt al om alleen verder te gaan. 
 
Eigenlijk kan ik over de loop kort zijn:
Het liep redelijk gemakkelijk, kilometertijden van net onder of boven de 5 minuten en eigenlijk alleen een klein stukje last van tegenwind.
Mooie splits elke 5 kilometer: 25.40 , 25.21 en 26.17!
Een mooie eindtijd van 1.22.46 dus een verbetering van mijn Antwerp 10 Miles record met vierenhalve minuut.
 
Na afloop lekker wat gegeten en gedronken in de AH-tent. Goed geregeld allemaal.
Mijn oudste dochter Shirley was ook al de hele dag in Zaandam, samen met Susanne, Marc en Thomas. Helaas hadden ze me voor de finish niet gezien. Misschien ging ik wel te snel.
 
Deel 2 van de serie PR's
 
Mijn 2e PR dus in de maand september! Na mijn PR tijdens de 5 km Dijkenloop nu dus weer een PR.
Zondag 26 september de Utrechtse Singelloop over 10 kilometer. Hopen dat het daar weer zo lekker gaat.
Lees meer...
Zondag stond de Maas en Waalse Dijkenloop op het programma.
Net als vorig jaar, "slechts" de 5 kilometer. Maar zoals veel marathonlopers terecht opmerken: een lastige afstand. Op je grenzen lopen, geen tijd om te herstellen en te hard weg gaan want ach het is maar 5 kilometer.
 
Vorig jaar stond ik aan de start met loopmaatje Rob, dit jaar met Kees die zijn eerste echte 5 kilometer ging lopen.
Voor de start gaf ik al aan Kees aan dat ik wel zou kijken of ik hem bij kon houden. Ik weet dat hij er als een speer vandoor kan gaan en ik daar later de rekening van gepresenteerd krijg.
 
Na de start was Kees inderdaad gelijk een meter of 20 bij me vandaan. Hij kon makkelijker langs de langzamere lopers komen. Wat doen dat soort lopers toch vooraan?
Nog voor de eerste kilometer liep ik opeens op Kees in en kon ik bij hem komen. Ik dacht dat hij wel aan zou haken, maar ik liep zo bij hem weg.
 
Gelijk twijfels bij me; Ga ik toch weer te hard? (Eerste km. in 4.02) Moet ik me weer laten terugzakken tot Kees?
Omdat ik toch wel lekker liep, ging ik door alhoewel het tempo iets terugzakte.
Kilometers 2 en 3 netjes in 4.21, daarna toch wat terugval naar 4.35 in km 4.
 
Bij elke bocht keek ik even om; 'waar is Kees?' of eigenlijk, 'waar blijft Kees?'
Hij bleef zo'n meter of 20 achter me lopen dus ik verwachte dat hij in de laatste kilometer gewoon erop en erover zou gaan.
Gelukkig kon ik het laatste stuk nog versnellen en kwam Kees mij niet meer voorbij.
Over de finishlijn in 21.53! Een verbetering t.o.v. vorig jaar met ruim 1 minuut! En 11 seconden voor Kees!
 
In onze categorie werden wij zelfs derde en vierde!
 Alleen jammer dat er maar 4 deelnemers in deze categorie zaten anders had ik nog prijzengeld in de wacht gesleept met deze plek
 
Na afloop lekker een biertje gedronken en gekeken naar de ander lopers van de 5 en 10 kilometer.
Via de speakers hoorden wij dat bij de marathon de 1e plaats bezet werd door Ronnie Duinkerken en plek 2 door Rik Wolswinkel.
Al snel zagen we ze aankomen; Ronnie zeer geconcentreerd en Rik al flierefluitend! Toen Rik onze aanmoedigingen hoorde gingen zijn armen in de lucht en kreeg ik een HighFive!
 
Bij de finish even een biertje gedronken met Ronnie en Rik om voor alle vier een nieuwe PR te vieren en naar de prijsuitreiking voor de 1e en 2e plaats op de marathon.
 
Begin van een serie nieuwe PR's!
 
Nog even terug naar de kop van deze blog.
Deze maand heb ik dus al een nieuwe PR op de 5 km., maar er komen nog 2 kansen:
De Dam tot Damloop (10EM) en de Singelloop in Utrecht (10km)
 
Bij beide hoop ik mijn PR's ook scherper te kunnen stellen! We shall see......
Lees meer...
Weer tijd voor de jaarlijkse Poldercross in Stompwijk!
Dit keer geen tekstverslag maar een filmpje!
 
De deelnemers uit Utrecht van dit jaar:
 
          
                                Shirley                                                  Susanne   Kimberley    Janine
 
                  Kees           John
De winnaars van de originaliteitsprijs!
 
En HIER is het filmpje!
Lees meer...
21 kilometer voor 21 jaar
Deze zomer wilde ik in ieder geval een halve marathon lopen. Dit jaar is het namelijk alweer 21 jaar geleden dat mijn vader overleed.
Lastig om een halve marathon te vinden in de zomer én in de buurt van Camping Zennewijnen.
Uiteindelijk is het de Halve van Dalfsen geworden op vrijdag 6 augustus, mede dankzij Twitter.
 
Mijn jongste dochter Kimberley wilde ook graag lopen, de 1 kilometer Kidsrun.
Aangekomen in Dalfsen kwamen we eerst Snelle Rijk en Ilonka v.d. Hengel tegen. Wij gingen snel nog een hapje eten want Kimberley moest om half zeven starten.
Niet de 1 kilometer Kidsrun, want dat mocht maar tot 8 jaar. Dus het werd haar eerste 2,5 kilometer-loop!
Kimberley startte achterin het veld want in Amsterdam en Utrecht was ze al een keer onder de voet gelopen. Al snel kwamen de eerste lopers door de finish, sommige voor nog een rondje (5km) anderen konden finishen. Net voordat de snelste 5 kilometerloper zou finishen, kwam Kimberley in zicht. Vlak voor de finish nog heel professioneel een beker water en een spons aangepakt en op naar de finish. Haar eerste 2,5 kilometer in 16,17min.! En dat zonder training!
Ondertussen hadden we ook al Kees (met Petra), Gerard en Petra ontmoet.
Mijn doel was om mijn PR te verbeteren, die net onder de 1.50 uur staat.
 
Na een minuut stilte voor de vrouw van een bekende speaker, gingen we van start.
Zoals gewoonlijk veel te snel, ook al was het erg warm. De eerste kilometers rond de 4.30 min.!
Al snel gaf ik aan Kees aan dat het veel te snel ging en we lieten het tempo wat zakken.
Helaas kreeg ik weer last van mijn maag, net als in Londen. Ik had wel SIS-gelletjes meegenomen om die eens echt te proberen. (Andere keren was ik ze verloren voor ik ze kon nemen.) Maar water had ik dit keer juist niet meegenomen en daar kreeg ik spijt van.
Ondanks dat  het tempo steeds omlaag ging, zaten we bij de 10 kilometerdoorkomst nog op 50 minuten, dus genoeg voor een PR.
Helaas ging het daarna steeds slechter en slechter en moest ik op een gegeven moment uitlopen als doel stellen: het ging echt slecht.
Toch eens achter zien te komen: waarom krijg ik last van mijn maag?
 
Ik was dan ook blij toen de finish eindelijk in zicht kwam. Een netto eindtijd van 1.55.55!  Gelukkig niet mij slechtste.
Toch was ik blij dat ik deze 21 kilometers in nagedachtenis van mijn vader heb volbracht.
Petra had een nieuwe PR gelopen. Zij had eerst aangegeven dat zij in gedachten met mij mee zou lopen voor haar overleden vader, maar zij liep nu toch zelf ook mee en heeft zo een mooi eerbetoon aan haar vader gebracht.
 
In de sporthal nog even op de huldigingen gewacht en Ilonka en Rik vielen in de prijzen. Je kon horen dat er een aantal bloggers waren, want het gejuich bij beiden was behoorlijk hard in vergelijking met de andere prijswinnaars! (En Rik juichte ook behoorlijk, zie foto)
 Juichende Rik! (Foto Ilonka)
 
 
RR loopfeestje
Zondag 8 augustus stond er weer een loop op het programma. RunningRonald vierde zijn verjaardag op die dag met een rustig duurloopje van 16 of 20 kilometer. Ondanks de halve van Dalfsen wilde ik dit feestje niet missen.
Ronald had zijn feestje aangekondigd via Twitter en Weblog.
Op de motor van de camping naar Alphen a/d Rijn, lekker langs de file op de A12.
 
Aangekomen bij Ronald kwamen ook precies Petra en Gert aanrijden.
Binnen werden we opgewacht door Ronald, zijn vrouw en, de toen nog onbekende, Sylvia.
 (Foto Ronald)
Ondanks dat Ronald geen kadootjes wilde, had iedereen toch wat meegenomen.
Ik had een magneetplaat laten maken voor op zijn auto, zodat hij daar een echte RR-mobiel van kan maken.
Met zijn vijven vertrokken we vol goede moed voor een mooie loop door de omgeving van Alphen a/d/ Rijn. Ronald heeft daar een supermooi gebied om te lopen, waarbij hij zelf ook steeds nieuwe plekjes ontdekt.
(Foto Ronald)
Onderweg nog wat fotomomenten en de keuze: hier afslaan en dan 16 kilometer of door voor de 20.
Uiteraard wilde iedereen de 20 volmaken en dat gebeurde dus ook.
 
Aangekomen bij huize RR bleek ook HardlopendeBoer John en zijn vrouw Ans gearriveerd te zijn. Ondanks zijn blessure wilde John dit niet missen.
Heerlijk onder de douche (heb je al een nieuwe deur in je douche, Ronald?) en nog even lekker soep en broodjes gegeten.
 
Ronald, als je dit leest nogmaals bedankt!
Ik ben ook bijna jarig en vier mijn feestje op vrijdagavond 27 augustus in Stompwijk.
Dan start om 7 uur de Poldercross! Wie wil kan dan meedoen, het is maar 2,5 kilometer dus voor jullie geen probleem! Hardlopert Kees en ik doen in ieder geval ook weer mee! (Zie filmpje 2009)
Als je meedoet, laat het dan even weten dan zorgt de vrouw van Kees voor passende kleding!
 
Uiteraard zijn jullie daar ook welkom om te komen aanmoedigen en te genieten!
 
 
Lees meer...
Tja, het is even rustig geweest op mijn blog. Nu toch maar weer een stukje schrijven, zittend op Camping Zennewijnen, dichtbij Tiel.
 
In de vakantie hoop ik altijd wat meer tijd te maken om hard te lopen, maar dat is toch nog wel lastig.
 
Hardlopen in Engeland
De eerste week van de vakantie zaten we met het gezin in Kingsdown, een kilometer of 15 van Dover. Door het zeer warme weer en de diverse activiteiten, zoals het bezoek aan Londen, heb ik hier maar 2 keer hardgelopen.
De eerste keer gewoon langs de kust van Kingsdown naar Deal en weer terug. Een prachtige route, waarbij je als voetganger voorrang krijgt van de fietsers.
 
De tweede loop nog even snel op de dag van vertrek: Op de bonnefooi gewoon gaan lopen. Er zijn in Engeland speciale Public Footpaths, aangegeven met een bordje en onduidelijk waar je uitkomt.
Dus in dit geval kwam ik uit op een paadje dwars door de korenvelden.
Prachtig om te lopen, wel wat hobbelig en niet vlak, dus een goede trailtraining. Uiteindelijk toch weer uitgekomen in Deal en vandaaruit weer via de kust naar Kingsdown. Daarna lekker nog even een duik genomen in het zwembad en weer naar Nederland.
 
Hardlopen vanaf de camping
Na Engeland nog twee weken op de camping. Hier mijn kans wel gegrepen om wat vaker hard te lopen en eens iets anders uit te proberen: Dijktraining.
Een rondje van 1,3 kilometer vlak bij de camping. Eerst onderlangs de dijk, de dijk op, over de dijk terug en de dijk weer af. Niet zo heel hoog, maar wel stijl.
De eerste keer 5 keer gedaan met als snelste tijd 5 minuut 41.
 
Via Twitter aangekondigd dat ik opnieuw een dijktraing ging doen, ik twijfelde over 5 of 10 keer. Ruud daagde mij dan ook uit om er 10 te lopen, 5 is voor watjes. Ik ging op pad met de gedachte: We shall see!
De eerste 2 rondjes had ik een loopmaatje mee: Bo de hond van de buren. Kijken of die zijn energie een beetje kon kwijtraken.
(Foto: Frank Overkleeft)
Lastig lopen met een hond: overal willen snuffelen en alle honden langs de route komen blaffend naar het hek. Na 2 rondjes Bo maar weer afgegeven en zelf verder gegaan.
Al na 6 rondjes nam ik de beslissing al: Die Ruud met zijn 10 rondjes, ik probeer er gewoon 12 te lopen.
En dat lukte ook erg goed, niet zo snel maar dat hoefde ook niet, het ging om het klimmen en dalen.
Even afgerond naar 15 kilometer.
 
Vanaf zaterdag iedere dag gelopen; zaterdag 10 km "heel" rustig, zondag tempotraining (10x400 met 200 rust) en maandag weer een rustige 10 km.
 
Oh ja, ondertussen ook nog voor wat loopjes ingeschreven.
Vrijdag 6 augustus de Halve van Dalfsen, 5 september de 5 kilometer van de Maas en  Waalse Dijkenloop en de Halve van Egmond (Herkansing) op 9 januari 2011.
Voor 2011 staat ook de City-Pier-City op het programma want met het invullen van een enquete waarom ik er dit jaar niet was (Londen Marathon) heb ik een startbewijs gewonnen!
Lees meer...
Mijn eerste trail, de Halve Marathon van La Roche en Ardenne, is achter de rug.
Gezellig met het hele gezin en het gezin van Hardlopert Kees in een chalet net buiten La Roche, met uitzicht over de Ourthe.
Kees was met zijn gezin vrijdag al eerder gearriveerd, wij moesten de winkel tot 6 uur open houden en dan hup in de auto.
 
Aangekomen in La Roche, werden we welkom geheten met koolhydraten in de vorm van bier.
Heerlijk weer en genoten van het prive-terras.
 
Zaterdag La Roche een beetje bekeken en de ruïne van het kasteel bezocht. Even geschuild voor de regen in de tent van het bierfeest, welke zondagavond plaatsvind. Zondag toch te vroeg naar huis, dat missen we, maar de kinderen moeten maandag weer naar school.
De dag afgesloten met een heerlijke BBQ.
          
 
Zondag een beetje uitgeslapen, want de start was vanwege de verkiezingen in België, verlaat van 9 uur naar 12 uur. Deze wijziging heeft natuurlijk zijn voor en zijn nadelen.
 
Net voor de start ontmoetten we Running Ruud en zijn vrouw Josie. Ruud liep de hele marathon en startte een half uur na ons.Gezellig even gekletst en nog wat adviezen van ervaringsdeskundige Ruud gekregen.
 
Na het aftellen in het Frans gingen we samen van start. Zeer rustig deze keer, maar een andere keuze hadden we niet: het was gewoon file lopen. Maar dat was ook maar goed ook: na 500 meter begon de eerste klim al. En meteen een hele steile, zeker voor hardlopers die niets hogers gewend zijn dan vluchtheuvels.
 
Gelukkig konden we daar wel “hardlopend” tegen op komen, waarna een lichte afdaling volgde. Maar toen begon pas het echte werk: bospaden met zer hoog stijgingspercentage. Al snel wandelde iedereen voor ons en zat er voor ons ook niets anders op. Niet dat wij het wel hardlopend gehaald zouden hebben, maar we hadden het wel willen proberen.
    
 
De paden waren lastig te lopen; smal, modderig met stenen, slingerend tussen  omgezaagde bomen, door plassen en stroompjes. Maar wel prachtig om hier zo in de natuur te lopen.
 
Ongeveer halverwege verlieten we de beschutting van het bos echt en kwamen, dacht Kees, op het hoogste punt uit. Dat bleek een misvatting, om de hoek liep de weg nog een flink stuk omhoog, richting een sproeier opgesteld door de brandweer. Heerlijk, die verkoeling was zeker welkom. Daarna begon de afdaling, nou ja, soms dan.
 Bijna boven volgens Kees, in de verte de brandweer.
 
In het dorpje Hubermont moesten we zelfs door een boerderij heen. Om dat toch op de foto te krijgen ben ik voor Kees de boerderij uit gelopen en heb hem op de foto gezet. Daarna heb ik een extra rondje gelopen om ook op de foto te kunnen. Daar ging de goede eindtijd…
      
 
 
Het tweede deel ging eigenlijk hoofdzakelijk dalend, soms snel en soms zeer snel. Afremmen en “hoooo’ roepen was het motto dan ook vaak.
 
In de laatste 5 kilometer konden we onze achterstand in gemiddelde km/uur een beetje goed maken. Helaas knapte er iets in Kees zijn kuit ergens rond de 19 kilometer. Waarschijnlijk iets te hard gedaald of zo. Even stoppen en stretchen. Dan weer op gang, maar even later toch weer stoppen.
 
Weer aangekomen in La Roche moest Kees weer even stretchen en wandelde ik door  totdat Rosie, de vrouw van Ruud, mij zag wandelen en mij aanspoorde  weer te gaan hardlopen. Ik gaf aan dat Kees iets met zijn kuit had en even stond te rekken.
 
Al snel kwam Kees weer naast me lopen en begonnen we aan de laatste kilometer. Aan de overkant van de Ourthe konden we de finish en onze supporters al zien en horen.
Helaas zaten er in dit paadje nog twee felle klimmetjes waar Kees echt problemen kreeg. Hij zei me door te lopen, maar samen uit samen thuis. In twee eerdere klimmetjes had hij op mij moeten wachten.
  Het laatste stukje gesteund door folkoristische muziek!
 
Nog een trappetje, (Kees tree voor tree, ik twee treeën gelijk) en dan over de Ourthe rechtsaf richting de finish. Hand in hand (klef hé?) over de finish in een tijd net boven de 2 uur 10.
 
Direct na de finish naar de organisatie want daar kregen we ons diploma en een t-shirt. Gekscherend zei ik al tegen Kees: “Jij zal wel een seconde snellere tijd als ik hebben.”
Maar nee, dit keer niet. Hij was zelfs 2 seconden sneller en er was iemand tussen ons in gefinishd…..
Tja, met chiptijd is dat mogelijk, maar nu eigenlijk niet.
 
En de conclusie: Een mooie ervaring, wel zwaar, maar zeker voor herhaling vatbaar. Kees ziet een hele Trail-marathon nog niet zitten, maar misschien denkt hij daar volgend jaar anders over. En anders doen we gewoon de halve nog een keer over……..
En gaan de gezinnen gewoon weer gezellig mee.
 
Lees meer...
Woensdag de 9e stond de Zomeravondcup deel 4 op het programma.
Vanavond zou het dan echt moeten gebeuren: een sub-45. Maar helaas, ondanks haas RunningRuud is het weer niet gelukt.
Voor de start bleek ook SnelleRijk vanavond mee te lopen. Hij vroeg dus ook of hij nu Kees moest tackelen, (lees: ZAC3) maar ik bedankte hem daar toch maar voor.
 
Heel rustig gestart achter de haas en de eerste kilometers rond de 4.40min., wel wat langzaam, maar dat was nu eenmaal de bedoeling.
Langzaam voerde Ruud het tempo wat op en Kees (die in het treintje meeliep) en ik kregen al snel moeite hem bij te houden. Ik had het trouwens duidelijk moeilijker dan Kees.
 
Vlakbij het 5 kilometerpunt stonden mijn schoonzus Petra en nicht Madelief ons aan te moedigen. Nu waren zij op tijd, bij ZAC3 hadden zij ons gemist.
 
Na 7 kilometer moest ik echt afhaken: benauwd en geen kracht meer. De laatste 2 kilometers liep ik al op mijn tandvlees. Kees ging door en Ruud wachtte even op me. Na een stukje wandelen weer rustig gestart. Ruud maande me om vooral niet weer direct te snel te gaan, omdat ik daar toch weer problemen mee zou krijgen.
 
Bij kilometer 8 weer op tempo en bij 9 proberen te versnellen. Dat lukte tot zo'n 400 meter voor de finish, toen kakte ik weer in. Finish in 47.26min. en dus de 3e tijd van de 4.
Mijn supporters Anja en onze dochters stonden me op te wachten.
 
Na de finish hoorde ik dat veel mensen last hadden gehad van het benauwde weer. Ook Kees had hier last van gehad en eindigde 2 seconden langzamer als zijn slecht gelopen ZAC3.
 
Dan maar naar de kantine voor een heerlijk biertje als troost, samen met Kees, Ruud en Rik.
Foto: Vrouw van Ruud
 
Eindconclusie van de Zomeravondcup 2010:
Deel 1 en 3 waren top! Daarbij 2 keer mijn PR verbeterd, van 47.32 naar 45.55 en naar 45.42! Toch bijna 2 minuten.
In het eindklassement over 4 wedstrijden ben ik 25e geworden bij de prestatielopers. (2 seconden sneller en ik was 24e geweest) Kees is 21e geworden.
En ach, die sub45 ga ik echt nog wel een keer halen, maar de omstandigheden waren er bij ZAC4, ondanks de haas, gewoon niet naar.
Ruud, toch bedankt voor je haaswerk en adviezen!
 
Op naar La Roche, samen met Kees en beide families, voor de halve Natuurmarathon. Ben benieuwd hoeveel bloggers we daar, buiten Ruud om, weer ontmoeten.
Lees meer...
Domeinregistratie en hosting via mijndomein.nl